Portret

Co można robić w piątkowy wieczór jak ten? Można m. in. pójść wcześniej spać i odespać cały tydzień (jak zamierzałem). Albo siąść i trochę porysować. Zatem, w imię walki z lenistwem oraz ogólnie pojętego samorozwoju postanowiłem zużyć nieco grafitu w mych ołówkach. Dziś zamieszczam portret. Muszę się przyznać, że właśnie ten rodzaj rysunku pociąga mnie najbardziej. Jest moim Everestem, do którego dążę. Wracając jednak do dzisiejszego rysunku, pozwolę sobie zacytować klasyka: Koń, jaki jest, każdy widzi. Tak i tu da się łatwo wychwycić podstawowe błędy jakim się nie oparłem. Jednak w ostatecznym rozrachunku odczuwam zadowolenie z wykonanej pracy. Jest to z pewnością najlepszy portret jaki udało mi się narysować. W stosunku do moich pierwszych prób portretowania widzę duży postęp (nie zamieszczę ich, no, może kiedyś, teraz za bardzo się ich wstydzę). A, i nie przejmujcie się tymi dodatkowymi ustami. Z lenistwa rysowałem na kartce, na której wcześniej ćwiczyłem rysowanie ust. Choć w sumie efekt tego połączenia jest nawet ciekawy. Ale dość gadania, późno już, czas dopieścić mózg snem.